Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KİMSE

Gizemli bir aşkın pençe sindeyim,
Gelip gittiğimi dostlar görmesin,
Tatil arifesi gecesindeyim,
Seni sevdiğimi kimse bilmesin.

Adem'le, Havva dan başladı ölüm,
Oğullar kıskandı çektirdi zulüm,
Şimdi koklasam da solacak gülüm,
Vadesi yetenler elbet ölecek.

Hesaba çekilmek önemli gaye,

Dünyanın hırsına bürünme yelim,
Zengin ve havalı görünmeyelim,
Gerçeği diyene darılmayalım,
Bir Baki Allahtır hiç kimse kalmaz.

Sağlığın oldukça ibadeti yap,

KİMSİNİZ ?

Bir garip kuş gibi kondun yüreğe,
Sorun çıkmaz diye uydun töreye,
Sonra gideceksin bilmem nereye,
Sen kimsin, necisin bilemiyoruz?.

KİM TANIR ?

Varlığın, sağlığın kendine lazım,
Topluma yansısın insanlık yönü,
Göklerde uçsan da kışın ve yazın,
Havaya bürünme kim tanır seni?.

Bağların içinden düşmana yöndü,
Bir nisan şakası ciddiye döndü,
Kurşunu sıkınca ocağı söndü,
Kim vur duya gitti yeğenim Soner.

Derenin üstünün yamacı hazır,

Suriye güçleri kinini kustu,
Çocuklar, bebekler ağlarken sustu,
Ölüm fermanını her yere astı,
Kimyasal katliam yapıldı yine.

Yakıcı maddeler bedeni sardı,

KINALI

Anneden,babadan pek çok uzakta,
Her biri planlı kurlu tuzak da,
Ecelin elinde sanki kızakta,
Kınalı yiğitler görev başında.

Kurbanı seçmişti inançlı anan,
Geri dönemiyor adımı basan,
Gazilik unvanı almıştı baban,
Beni çok ağlattın kınalı Hasan.

Komutan çıkardı fesi giyince,

KINALI KUZUM

El bebek,gül bebek büyüttük onu,
Meğer böyle imiş benimde yazım,
Yerde kalmayacak şehidin kanı,
Şahadet getirdi kınalı kuzum.