Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Dünyanın hırsına kapılanlar çok,
Eğri, büğrü varsa düzlenmek ister,
Kul hakkı ödersin kurtuluşu yok,
Herkes ayıbını gizlemek ister.

Haneye her gelen ayar alıyor,

Belli ki sendede istekler arttı,
Bakışım faydalı hedefim tuttu,
Beni zora soktu lakin unuttu,
Gizlenme perdeyi aç da göreyim.

Kıpırtı durmadan devam ediyor,

Seven insanlara küslük yakışmaz,
Duygusuz insanlar fazla bakışmaz,
Samimi olmayan eller sıkışmaz,
Haydi çık ortaya gizlenme yarim.

Aşkın derecesi bende de fazla,

İnsanın şuuru bazen kayıyor,
Hücrenin içine strez yayıyor,
Hayattan beziyor derde doyuyor,
Ben git desemde gitmemeliydin.

Her günüm hülyalı geçmeyebilir,

Bekletmek mümkün mü sevmiyor ise,
İnsanlara değer vermiyor ise,
Kadrini, kıymeti bilmiyor ise
Bırakın tutmayın giderse gitsin.

Zoraki evlilik fazla yürümez,

Kızımın, damadın arkadaşları,
Engine, deryaya dalıp gittiler,
Ziyaret ettiği ilk yoldaşları,
Sınırsız sevgiyi salıp gittiler.

Her türlü ikramı sunmuştuk her an,

Arap Mevlüt dedem baba insandı,
Üçyüziki marka otobüs aldı,
Haneyi çökertti tam takır kaldı,
Sevdiklerim beni koyup gittiler.

Nenemin ismini Cennet koymuşlar,

Her köşe başında çeneler oynar,
Fesatlar türemiş kum gibi kaynar,
Yardımcı olunuz baylar bayanlar,
Gıybetsiz bir dünya arıyorum ben.

Ummadığım kişi dili uzatır,

Hünerli ellerin dertler görmesin,
Allah hiç kimseye acı vermesin,
Müslüman haneye yokluk girmesin,
Ördüğün kazağı giyerim anam.

Kış günü kalınca kuşanmak gerek,

Her konu da şeffaf olmamak lazım,
Tahrike kapılma sulanır ağzım,
Duyarsa ayıplar oğlum ve kızım,
Bazı pürüzleri giysi kapatır.

Nasırlı ayağı çorap örtüyor,