Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Isparta gülüyle yolunu kestim,
Ilık rüzgar oldum üstünde estim,
Sevgini sunmadın ben sana küstüm,
Nedenini ara çöz de öyle git.

Yaşanan bu hayat adeta yalan,

İnsanın şuuru bazen kayıyor,
Hücrenin içine strez yayıyor,
Hayattan beziyor derde doyuyor,
Ben git desemde gitmemeliydin.

Her günüm hülyalı geçmeyebilir,

GİTMESİN

Aile içinde tartışma olur,
Büyükler söz keser arayı bulur,
Darbeyi yiyenler dersini alır,
Bu böyle bitmesin, huzur gitmesin.

Ülkemde çok kişi yöreye hayran,
Görenler bayılır tüm güzelliğe,
İnciri tadanlar yapıyor bayram,

GİT SEN

Sergimi toplayıp dışa itersin,
Sinirim gerildi artık dur ama,
Umudun içine hüzün katarsın,
Git başımdan benden bela arama.

Bekletmek mümkün mü sevmiyor ise,
İnsanlara değer vermiyor ise,
Kadrini, kıymeti bilmiyor ise
Bırakın tutmayın giderse gitsin.

Zoraki evlilik fazla yürümez,

GİTSİN

Ayrılığı bence takmış kafaya,
Dolduruş yapmayın kurmayın gitsin,
Menfaat uğruna çıkmış sahaya,
Fazla üzerinde durmayın gitsin.

GİTSİN O

Kafayı takmışlar dönüş imkansız,
Harcadı tüketti onu vicdansız,
Şeytana uyup ta bırakma cansız,
Nefesi tüketme bağırma gitsin.

GİTTİ

Aşkıma güvendin, kılıcı kesti,
İçimde fırtına, tufanlar esti,
Bu sevda yolunda kırıldı testi,
O ceza evine tıktı da gitti.

Kızımın, damadın arkadaşları,
Engine, deryaya dalıp gittiler,
Ziyaret ettiği ilk yoldaşları,
Sınırsız sevgiyi salıp gittiler.

Her türlü ikramı sunmuştuk her an,