Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Feleğin çemberi sarsa da beni,
Yaksa, kızartsa da o nazik teni,
Senden başkası da düşünmez seni,
Şu dünyada yalnız kalsan kime ne! .

Birbirine muhtaç daima canlar,

Bu ülkede doğdun büyüyeceksin,
Atanız sever, avunuyorsunuz,
Vatanı, Bayrağı koruyacaksın,
Söyleyin kimi savunuyorsunuz?.

Terörün yandaşı olanlar hain,

KİBAR

Ne yapsan eline yakışır gülüm,
Haksızlık oluyor yapılan zulüm,
Uzak dursun bizden kaza ve ölüm,
İncesin,zarif sin, kibar hanımsın.

KİRALIK KATİL

Önemde vermiyor sevgiye aşka,
Ne mesai yapar, nede bir tatil,
Silahı alınca oluyor başka,
Vicdansız oluyor kiralık katil.

Amansız hastalık yayıldı ise,
Arsızdır bağırsak, beynini sarar,
En ağır ilaçlar önlemi ise,
Kemoterapide direnci kırar.

Gıdayı zoraki yine almalı,

KİMİN ?.

Hıçkırık sesine şöyle bir baktım,
Gece karanlığı ışığı yaktım,
Nöbetçi polise haber bıraktım,
Köşede ağlayan bu çocuk kimin?.

KİM KALDI Kİ?

Sağına soluna iyice bakın,
Gidenler ömürden neyi çaldı ki?
Bu ecel sana da, bana da yakın,
Eski dostlarından kimler kaldı ki?.

Bindokuzyüzellibeş yıldır doğuş,
Ahşap bir hane de beşiktir kovuş,
Varlığa, yokluğa, açlığa alış,
Şiir de bellidir benim kimliğim.

Mutafali babam,anam da Döndü,

Yabancı yerlerde tanıyan olmaz,
Haberini alan sana ulaşır,
Aklını kullanan sokakta kalmaz,
Kişi kimliğini üstünde taşır.

Ananın, babanın adı yazılı,

Saçma, sapan şeyler karalamış sın,
Türkçeyi özünden yaralamışsın,
Anlamsız sözleri sıralamış sın,
Senin yazdığını kim okuyacak? .

Bir dağda gezersin, birde bayırda,