Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

BEN MİYİM ?

İnsanlar gençlikte yaşamak ister,
Bildiğin varise anlayış göster,
Yorgun hissedenler elbette pes der,
Hayaller peşinde giden ben miyim?.

BEN ÖLMEDİM

Aşkın azabıdır, seni de sarsar,
Sabırlı davran da çıkarma olay,
Kavuşmak mümkündür olma karamsar,
Benim için öldün demesi kolay.

BEN RAZIYIM

Hasretlik çektirme göz göre göre,
İtibar kaybetme söz vere vere,
Görüşmek gerekir biz bire bire,
Seninle olmaya dünden razıyım.

Gurbette olunca gelemem elbet,
Kimlere çay, kahve pişiriyorsun,
Tanıdık dostlara selamlar ilet,
Gününü bensiz mi geçiriyorsun?.

Ufuktan yüzüne doğdu mu güneş?,

BEN UNUTMAM

Alo alo deyip sesi yansıttım,
Olgun yaşta idin toy avut amam,
Yanıma sokuldun teni ısıttın,
Sen unutsan bile ben unutamam.

BEN VARIM

Suskunluk yaparken derine daldın,
Sohbetimiz bence kalıyor yarım,
Sabırla beklettin, zamanı çaldın,
Sessizliğin ötesinde ben varım.

BEN ve SEN

Aşkın ateşini yaktık bir kere,
Ruhumu ısıtır dokunan tenin,
Yeminler etsek de biz yüz bin kere,
Sen benim olduysan benliğim senin.

BEN YIKMAM

Var gücünle bana saldırıyorsun,
Haneyi ayağa kaldırıyorsun,
Derin düşünceye daldırıyor sun,
Senin için yuva yıkmama değmez.

BENZİM

Dünyanın çilesi yordu bedeni,
Amansız hastalık içime doldu,
Üzüntüden olmuş, oymuş nedeni,
Dertlerden benzim de sarardı soldu.

Karşıma çıkınca inan şaşırdım,
Biraz su katarken bardak taşırdım,
Samimi yaklaşıp kolu aşırdım,
Sen sevdiğim kıza çok benziyorsun.

Tıpkı onun gibi tombul yüzlerin,