Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

ÇİZİK

Yaşarken değerin var mı bilinmez,
Kimi kabarıyor, kimi de ezik,
Alnındaki yazı kolay silinmez,
Her pili bitene atılır çizik.

ÇİZİLMEZ

Rahmine inince heyecan sarar,
Damarı gıdıklar, gıdalar arar,
Yuva artışında verilir karar,
Aşkın sınırını çizen olmadı.

Vatan hainleri sınır atladı,
Acımız büyüktür, gözü suladı,
Bir kamyon dolusu bomba patladı,
Cizreyi terörist kana buladı.

On bir şehit verdik, çoktur yaralı,

Seherin vaktinde kalkması gerek,
Kışın avlusunda bakması gerek,
Bahar, yaz kırlarda gütmesi gerek,
Her insan sürüye çoban olamaz.

Tırmanması lazım dağa, bayıra,

ÇOCUĞUM

Hoş geldin dünyaya umut ışığı,
Memnun ettin seven iki aşığı,
Artırdık soframda çatal kaşığı,
Mışıl mışıl uyu, büyü çocuğum.

ÇOCUKÇA !.

Beşikten inince yükümüz arttı,
Anam terk edince,babam da sattı,
Evlat diye alan kaşları çattı,
Hayattan dersimi aldım çocukça.

ÇOCUK CAN.

Dünyaya gelmeden sevgisi artar,
Sesleri duydukça anneyi dürter,
Kokuyu hisseder burnunu sürter,
Her çocuk bir candır ve heyecandır.

Hainler azıttı pusu kuruyor,
Analar, babalar katlanamıyor,
Barış süreçleri bizi yoruyor,
Dünya çocuk günü kutlanamıyor.

Her türlü savaştan etkilendiler,

ÇOCUKKEN

Bana alınmadı bu oyuncaklar,
Hizmet dışındaydı tüm salıncaklar,
Açıkta kalırdı kollar, bacaklar,
Haksızlık yaşadım çocukluğumda.

Atatürk onlara armağan etti,
Dalgalanır nice allı bayraklar,
Ay yıldız semboldür ülkeme yetti,
Çocuk bayramını, çocuklar kutlar.

Yirmi üç nisanda sevgi katlanır,