Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Parasız,pulluktan silamda bıktım,
Zorluğa katlandım gurbete çıktım,
Sizden umutlandım boynumu yıktım,
Uysalca davranın yormayın beni.

Hasretlik,özleme mecbur alıştım,

Dünyaya doğmadan sınırın belli,
Organ döşeniyor, el, ayak, dilli,
Kıyafet alınır sade ve güllü,
Hayat devam eder ömrümüz kısa.

Bebekken sevgimiz daha da derin,

Bir ömür sarf ettim sanat yoluna,
Eşimde takıldı girdi koluma,
Hediye sundular iki elime,
Nedense başarım kıskanılıyor.

Fesatlar sahneye dikti gözünü,

İlhamın her türü akar beyinden,
Okuyan hayranlar duyar yayından,
Çoğunluk oluşur bayan, bayından,
Şairler şairi kıskan mamalı.

Roman, hikayeler yetenek işi,

Allah yarattığı kulunu sınar,
Zalim insanları, katili kınar,
Ocağına ateş düşenler yanar,
Organını veren kısmen yaşıyor.

Beyin ölümüyle teklifler gelir,

Zamanı,mekanı iyi ayarla,
Hizmetimi tanıt bilgisayarla,
Bir ömür geçecek gonca gül yarla,
Nasibim sen isen kısmetimi aç.

Ardımdan duanı hiç eksik etme,

Feleğin çemberi sarsa da beni,
Yaksa, kızartsa da o nazik teni,
Senden başkası da düşünmez seni,
Şu dünyada yalnız kalsan kime ne! .

Birbirine muhtaç daima canlar,

Sevgimin deryası seni kucaklar,
Mutluluk var ise tüter ocaklar,
Sarınca hisseder kollar,bacaklar,
Aşkımın kilidi sen oluyorsun.

Sırrımı sadece sen biliyorsun,

Eserler yazmadan şairim diyor,
Üstat sanatkarın kakkını yiyor,
Haddini aşacak söz sarfediyor,
Şüpheli dostlarla mesajı kestim.

Saygıdan,sevgiden habersiz yaşar,

Tedavi süreci kan ile başlar,
Tavsiye ediniz eşe ve dosta,
Verilen ilaçlar derdini dışlar,
KETEM deki hasta durmuyor yasta.

Tanıtım uğruna dökülür diller,