Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

ANILIR

Bir doğumu vardır, birde ölümü,
Her canlı yaşarken ölmez sanılır,
Engeller arttıkça çeker zulmünü,
Yazar eseriyle her yıl anılır.

Beyin hücresinde aldın yerini,
Seninle yaşarım dünü, yarını,
Sana yönlendirdim gözün farını,
Her şeyden değerli canımsın benim.

Seveni benimser aşkı salgılar,

Evlatlar atayı nedense üzer,
Doğruyu unutur yalanlar dizer,
Beyninde çocukluk hisleri gezer,
Geçmişi anımsa hakaret etme.

Dar günde bizlerde çok acı çektik,

Siyah saçlarına düşse bile ak,
Hanene buyur et yeşil ışık yak,
Sağlığını koru gözün gibi bak,
Annelerin yerini kimse alamaz.

Tenini ısıtır sıcak nefesi,

ANA BAŞKA

Babalarla kıyas yapılmamalı,
Sevgi, hoş görüsü sürükler aşka,
Zalimin elleri öpülmemeli,
Anne merhamet, şefkati başka.

Dünyada hiç kimse kalmıyor baki,
Dedenin yerine torunu gelir,
İmtihan oluruz bizler inan ki,
Doğuran analar ölümü bilir.

Sağlığa güvenip yaşarım sanma,

ANACIĞIM

Sevmeyi de bana sensin öğreten,
Ana, baba deyip sensin söyleten,
Büyüğü,küçüğü sensin dinleten,
Arzulanan lisan, dil anacığım.

AN

Genelde köylerde önem verilir,
Gasp edip geçince dökülüyor kan,
Çiğnenir,yıpranır,otlar dirilir,
Tarla sınırını belirtiyor an.

ANA

Bazen sanatkardır, bazen oyuncu,
Değeri düşmüyor, elmas ve inci,
Bizlerle paylaşır bir çok sevinci,
Hanemize neşe katıyor ANA.

Vatanım uğruna savaşmak için,
Tekrar vermesinler bana teskere,
Yeniden zafere ulaşmak için,
Beni de alsınlar tekrar askere.

Piyade er başım dağa çıkarım,