Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İnternet'ten gördüm, durgundu korktum,
İçimde acı var yüreği burktum,
Moralim bozuldu hapı da yuttum,
Hislerim doğruymuş kızım boşanmış.

Canım, ciğerimdir başımın tacı,

Sayende karnımı her gün doyurdum,
Bacımın adını koydum Güldane,
Başımı göğsüne dayar uyurdum,
Sol yanım daima boş kaldı anne.

Çocukluğumu unutamıyorum,

BOŞATIP !.

Kişinin elinde olmayabilir,
Bazısı duyarlı ömür yaşatır,
Kıskanç da evinden almayabilir,
Sevgi kıskandırır, nefret boşaltır.

Hazıra alışmış bazı kişiler,
Abur gibi yeyip doyamıyorlar,
Çalışmak içinde mevcut koşullar,
Taş üstüne taşı koyamıyorlar.

Atıp savururken oynuyor çene,

Fikri alemine değmesin nazar,
Aydınlık saçarsın loş da değilsin,
Kalemin ibretlik sözleri yazar,
Şeytana karşıda hoş da değilsin.

Bir anlık öfkeye olursun hakim,

BOŞA

Sözünü kesip de cevap verirse,
Aldığın gıdalar kokar çürürse,
Şanı şerefini yerde sürürse,
Yılgınlık var ise, tezinden boşa.

BOL OLSUN

Hileyi düşünme, helali kazan,
Bereketi yükle terazi dolsun,
Nankörlük yapıyor haramla azan,
Haline şükret ki rızkın bol olsun.

BOŞALT

Bir hafta on gündür, bir aydır yoksun,
Yatağın, yorganın ortadan kalksın,
Düzgün oturmayan hanem den çıksın,
Her gün durmuyorsun, evimi boşalt.

BOŞALTTI

Evliyim diyerek kiraya tuttu,
Bazen piknik yaptı, bazende yattı,
Bazı ödemeyi çoktan unuttu,
Paçavra eşyayı İbrem boşalttı.

BOŞAMAM

Mekan kurdun çünkü eve yerleştin,
Duygusal yönünle artık birleştim,
Pısırık kalmadım biraz gür leştim,
Gönlüm benimsedi boşanmıyorum.