Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Hal hatır sorup da yaramı deşme,
Gönlünü kaptırıp, peşime düşme,
Gerçeği duyunca sakın ha küsme,
Ben evliyim sana yar olamam ki.

Hayat serüveni beni de aşar,

OLAMAM

Sorumluluk riski fazla yüklendi,
Geçim derdi arttı, nüfus eklendi,
Yaşadıkça bizden çok şey beklendi,
Zevkinin adamı olamıyorum.

OLAMAZ

Gaflette olanlar dalgındır dalgın,
Nefsinden bedene oluyor salgın,
İtibar kazanır dürüst ve olgun,
Pısırık bir adam çetin olamaz.

ÖLÇ

Terazi tutarken bir yanı ağar,
Yanlışta okuma rakamları seç,
Şinikle, ölçekle doluyor dağar,
Çuvallara doldur, kile sini ÖLÇ.

OK YAYDA

Kavga gürültüyle bastıramazsın,
Kükreyen dilimi susturamazsın,
Beni de köşeye kıstıramaz sın,
Ok yaydan çıkacak haberin olsun.

Bin dokuz yüz yetmiş beş tarihinde,
Acemi birlikte Sivas ilinde,
Vatan, bayrak aşkı vardı dilinde,
Asker arkadaşım Osman Kozluca.

Üç ay beraberdik hoş vakit geçti,

Ordunun başında büyük komutan,
Teni de buruştu, soldu demeyin,
Onun sayesinde kuruldu vatan,
Mustafa Kemal'a öldü demeyin.

Onun heybetinden korkardı düşman,

ÖLDÜ MÜ ?

Zalim koca eşe kurşunu sıkar,
Şarjörün hepsini bir bir atıyor,
Bazısı duyarsız, seyrine bakar,
İnsanlık öldü mü, kim yaşatıyor?.

OLDUN

Hayalimdeki yar beni çağırır,
Sessiz kıvılcım var yakar kavurur,
Ezdi, kemer etti saman savurur,
Güzel olmasaydın seni anmazdım.

ÖLDÜRDÜ

Nallıhan da hasta olunca Meral,
Evlatlık aldığı oğlu bildirdi,
Zatürreye yenik düşünce Celal,
Korona dostlara girdi öldürdü.