Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Maziyi düşünüp hafif dalınca,
Issız bir köşede yalnız kalınca,
Aradığın şeyi bende bulunca,
Gizliden gizliye çok seveceksin.

Gözlerin içinden merceğe indim,

Her yer de yakalar yazıysa afet,
Tüm dünyayı üzer böyle felaket,
Dört yanın kapalı olmaz hareket,
Neler yaşanıyor göçük altın da.

Yaralı oluşun daha da acı,

Eniyle,boyuyla hesap yapıyor,
Tarifi imkansız lezzet kapıyor,
Aşkın deryasında sana tapıyor,
Senden başkasını gönlüm almıyor.

Heyacan dorukta yürek kopuyor,

Ne güzel bembeyaz seyrediyorduk,
Mikroplu havadan iğreniyorduk,
Kardan adamlarla eğleniyorduk,
Dağların karları yine eridi.

Hayatın anlamı tekrar değişti,

Bir anlık öfkene hakim ol yeter,
Gönlümün güzeli beynime insin,
Senin varlığınla ocağım tüter,
Sevme deme bana sevdiren sensin.

Aşk ile sevdayı yükledin bana,

Hareket tarzın da mevcut naziklik,
Hoş görü huyunla sağlanır birlik,
Tatlı dil, güler yüz veriyor dirlik,
Konuşma adabın etkileyici.

Düşünce kapesten oldukca engin,

Yıllardır aşkını ilan ettiler,
Söz, nişan olunca davet yaptılar,
Nikah defterine imza attılar,
Tuna bey safiye evleniyorlar.

On beş ağustos da düğün başlıyor,

Modelden ilmekle dokunur halı,
Rengarenk oluşur güllerin dalı,
Çıkınca döşensin koridorları,
Ona kadın eli deyince yeter.

Pırıl pırıl olur kirlenen camlar,

Engeli olsa da engel tanımaz,
Hizmette kusur yok asla yanılmaz,
Babalar farklıdır eşit konulmaz,
Annelik duygusu inan bambaşka.

Gücü yettiğince kucaklar, sarar,

Hasta yatağında seni bekledim,
Saatler döndükçe günü ekledim,
İltifatlar sunup duygu yükledim,
Keşke sen yanıma gelseydin gülüm.

Yerini başkası dolduramıyor,