Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sanat hayatına garip başlamış,
İnsanlık sevgisi onu haşlamış,
Narı ateşini yazıp, işlemiş,
Allah'ın sevimli kuludur Sinan.

Nurlu ilahiler yansır yüzüne,

Karşıdan gelirken gözleri parlar,
Kucağa alınca yüzleri parlar,
Yabancı olsada sevgiye zorlar,
Nekadar tatlı ve şirin çocuklar.

Müziği duyunca kalkıp oynuyor,

Vücudun her yeri oluyor benek,
Sulandığı zaman konuyor sinek,
Ağzından yoncayla kovalar inek,
Yağlı gıda yapar bazen sivilce.

Cildimize önem veremiyoruz,

İçine kapanık yaşamaktasın,
İhanet edeni boşamaktasın,
Sevgiye ve aşka susamaktasın,
Gizemli sırrını çözemiyorum.

İçimden geliyor seni izlemek,

Başından deseydin tetbir alırdım,
Anamın evinde fazla kalırdım,
Sana çok güvendim bende yanıldım,
Sırrını söyledin sen en sonunda.

İçindeki kini dışarı kustun,

Ülkeme faydalı eser üretin,
Haine, teröre heran diretin,
Vatan,bayrak aşkı yoksa yaratın,
Her dost yazdığından sorumlu olur.

Şahsi görüşleri bizi bağlamaz,

Karamsar dünyada bırakma beni,
Kafama takarım daima seni,
Sıcacık ısıtsan bütün bedeni,
Tebessüm saçacak yüzet sen bana.

Aşkın deryasında çok yanmaktayım,

Gözlerin ne güzel deniz mavisi,
Sana tutuluyor erkek dahisi,
Her gören sanıyor zengin varisi,
Bayana söylenen iltifata bak.

Teninin kokusu sanki bir name,

Her doğan bir umut peşinde iken,
Gülünü kaptırır olsa da diken,
Çaresiz kalıyor boynunu büken,
Dünya dönüyorken, ocak sönüyor.

Sınır kavgasıyla başlıyor savaş,

Mevsimine göre giyinmek gerek,
Erotik olunca dayanmaz yürek,
Kimi vücudunu açar bilerek.
Asortik,sükse,kaçıyor lükse,

Modanın da elbet vardır yorumu,