Zekeriyya Bican Şiirleri - Şair Zekeriyy ...

SENSİZ YARINLAR

Senin yüzünden hep yarınlara erteledim uykularımı,
Uykusuz gecelerimde sen hep gözlerimdeydin,
Gözlerimden kayıp düşersin diye, uykuyu ertelerdim...
Biri baksa göz bebeklerimde seni görecek diye,

Yoksun diye yanımda, kar donar damlarımda,
Sevgin olmasaydı eğer, kan donar damarımda..
Demişsin ki bensiz de kış geçer, o kendini ısıtır,
Ya öyle şey mi olur, buz keser kan damarımda..

Hani bir zamanlar ilk gençlik çağında, neydi halimiz,
Nerede o vuslata ermiş gibi şen ışıldayan gözlerimiz...

Hangi zamanda yitirildi, dimağlarda iz bırakan dilleriniz,
Şimdi bu sükût neden ey sevgili, hani şarkılı sözleriniz? ...

Baş rolleri bizim olan bir eser yazdım, demiştin,
Sevinmiş, güvenmiş, ne çok merak etmiştim...
Bu eserin son sahnesi neden sensiz yazılmış,
Bu güzelim eseri neden böyle bozmuşsun? ...
Beni bir ruhsuz dekor gibi orta yerde koymuşsun.
Hiç bu oyunun son sahnesi sensiz de oynanır mı? ...

ŞEHİTLER ANISINA

Bugün 18 Mart, Çanakkale’de düşmanın ayağa düştüğü gündür,
Bugün iki yüz elli bin şehidin şahadet şerbetini içtiği gündür,
Bugün Cennetlik bir ordunun o şerefli tarihlere geçtiği gündür.
Kurtuluş sevincimiz, onurumuz olsa da yine,

UYUYAN ŞEHİR

Akşam karanlığı çöktüğünde,
Güneş alıp başını gittiğinde hep,
O şehri düşünüyorum...
Bulutsuz bir gecede, dolunay ile,

YALNIZIZ

Cephede düşman gözetleyen bir nöbetçi misali,
Sürüsünü korumaya çalışan çoban gibi...
Kürsüsünde ders anlatan bir öğretmen gibi
YALNIZIZ...

YALNIZ OLURLAR

Ve uzak denizlerde çırpınması bir martının,
Çok uzaklarda görünecek sanarak bir karartının,
Henüz görmediği bir kıtaya azimli bir uçuşudur ki..
Hasretine kilitlenmiş zihninde canhıraş bir abartının..

SENDEN UZAK GÜNLERDE

Gönlüm senden uzak günlerde, hep yasta,
Sen de sevdin beni sanarak avunurken,
Kız sen beni hiç sevmedin mi yoksa?
Kalbim gül hasretiyle yanıp tutuşurken,

Henüz yeni hissetti canında güneşi toprak,
Ilık bir kan yayılır gibiyken bedenine..
Kış boyu uyuyan “kardelen” seviniyordu..
Uyku mahmurluğundan uyanıyorken..
Bir başka bayırda uyuyan eşini düşünüyordu,
Kaldırıp başını bakmalı diyordu içinden..