Kanlarınızla destan yazdınız,
Eşi olmayan zafer kazandığınız,
Sizin de anneleriniz, babalarınız,
Belki de kundakta yavrularınız,
Bekleyen yavuklularınız,
Çocuk öksüz ufacık…
Ölümün ne demek olduğunu anlamadan: “artık annesini bir daha hiç göremeyecek, dokunamayacak, naz edemeyecek olmak…”
Çocuk öksüz ufacık:
Dost, dar zamanda arar izimi bulur,
Kalpteki sevgi ile hep karşımda durur,
Yanımda olması gönülden arzumdur…
Meramımı anlatamam, iliğim kurur…
Canım yanar, içim sızlar, Anlayamadığım bir sızı var.
Çiçekler, otlar, canlı, cansız secdede, Her şey sende yaşar; İnsanlık nefsinde.
"Ya Halik" der tabiat; Adem ise hüsranda,
Bu viran dünyada, bizi bize bırakma.
Peygamberler diyarı Aksa
Vicdanım nasıl dayansa?
Cevabım yok Allah’a...
Ne olur ağlama Aksa...
Az daha, az daha...
Gecenin en hayırlı saati, seher vakti…
Güneş kapıyı çalmadan, uyandır nefsim!
Göz kapaklarımı aç ardına kadar…
Uyutma vakit seher, kalbimi aç Rabbime.
Ey nefsim, huşu ile kulak ver ezana,
Osman Bey, Şeyh Edebali'nin mirası,
"Ayasofya" her şeyin başlangıcı,
Şeyh Muhammed Zafir’in sırrı…
‘’Bize emir olunan bu kadardı …”
Enderun’da eğitim verirdi…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!