bilmedigim sokaklarda,
bilmedigim bakislarin yoldasliginda seni dusunuyorum.
elleriyle beni gosteriyorlar; `iste zehrali deli` diyorlar.
belki kiskaniyorlar yasadigimiz sevdayi
belki ozlem buyutuyorlar bizim yasadiklarimiza
`sahi zehra var mi abi` diyor gencten biri,
`ben de bulabilir miyim` diye soruyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta