Ey kaşı kemanım; ayım, mehtabım
Yükseklere çıkıp seslenen Zehra
Şu gönülde bağım, çölde serabım
Yıllardır sevgimle beslenen Zehra
Gel seninle şöyle düne dalalım
Kim suçlu, kim suçsuz onu bulalım
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Uyarınız için teşekkür ederim, haklısısnız dikkatimden kaçmış. Düzeltmeme vesile oldunuz...
Sayın şair siz sanırım Arş-ı alanın ne olduğunu ve kimin seslenme makamı olduğunu bilmiyorsunuz? Arş-ı ala Allah (cc) ın makamıdır ve oradan ancak o seslenebilir. Bir kulun oraya çıkması ve dilediği yere seslenmesi asla bahis mevzuu olamaz.
Bera-i malumat.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta