Zehr-i Aşk Şiiri - Esmer Ay

Birkaç asırdır tanıyor gibiyim
Yüzünde aşinalığın huzuru var
İkindi vakti zuhur et de göreyim
Gölgenin dahi meftunu var
.
Sana hasret bu diyar
Bu şehir, bu hane bu kulaklar
Zihnimde sürekli dönüp duruyor
Bir ikindi vakti
Gölgenin sureti ve hoş imbatlar
.
Evhamına kapılmışım
Hayatımdaki hiçliğin kahır
Sanki hiç sensiz kalmamışım
Bu zulüm olmadığı kadar ağır
.
Kor koydun koynuma
Aşk-ı mahfi kül oldu
Ne sen kaldın ne ben avuçta
Zehr-i aşk bâki oldu