Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ve bugün
tüm avcılar tutsak
yılanlar ölü
ben
benden ne haber derseniz
yorgun
bitkin
çaresizim
çünkü gün batmaya yakın
yine kaygılar
yine hüzün
yine avcılar
yine..........
ben ......'Bu beni çıkartsanız daha güzel olacak.'
benden ne haber derseniz
İçimizde bizi yiyip bitiren düşüncelerin sadece görünen kısımlarıyla mücadele edebiliyoruz. Kalbimizin içindekiler ile başaçıkabiliyoruz belki. Ya etimizin içine gömülüp artık bizden olanlar... Tebrikler, güzeldi ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta