Küçüktük sevgiyle, birleşti ömrümüz.
Bitmezdi aşkımız, gülerdi yüzümüz.
Birlikte ölürdük, yemindi sözümüz.
Yerine bıraktın ayrılığı, zehir gibi.
Resmine bakarak,uzar geçelerim.
Hüzünle umuda, boyanır düşlerim.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Değerli şair kardeşim. Bu güzel şiirini okudum. Başarılar dilerim.Ayriyeten ilgilerinize de teşekkür ederim.
İnsan ol yeter adlı şiirim altına yazdığınız görüşünüzle ilgili şöyle bir açıklamaya ihtiyaç hissettim. özür dilerim.
Birleştirici olmak düşüncenize aynen katılıyorum.
Birleştiriciliğin, herkesi olduğu gibi kabul edip sevmekle ve olduğu gibi görünmekle daha samimi olacağına inanıyorum.
Mesela kuşu sevven birinin ben kuşum demesine ihtiyaç varmıdır?
Selam ve sevgilerle..
Seyfeddin Karahocagil
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta