ufaktan bir çıplaklık kıpırdıyor içimde savurası yalnızlığımda
gök kuşağı misali rüyalar, siyahı beyazı dahil
masallarda uyuyorum kabuslar ile yaşamaktayım geceleri
ahşap virane evin delik çatısından görmekteyim seni, aşkı
olmadığım sahteliği taşıyor bedenim tüm dünyada
ve ısırgan otu misali dalamakta yüreğim şaşkınlığımı
hasır dövercesine kocaman artık bedenim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
