Bu gülüşler, bu bakışlar, bu el sıkışlar,
Yalan mı, gerçek mi, belli değil.
Dönen dolapları anlayamazsın;
Duyguların almaz bu dümenleri,
Eloğlunun bin çeşit oyunu var,
Dağlı yüreğine sığdıramazsın.
Bize göre değil bu insanlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




iyilerin dünyasını arıyoruz ama oda nerede kimbilir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta