Gecenin yorgun dilindeki zehir
Gökten yere minimal sekresyon
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




İnsana özgü huyları doğaya yapıştırdım ama suçlu gece değil ben 'im:))
Teşekkür ederim değerlendirme için Mustafa bey..
Doğa da canlıdır,
Onun da tepkisi vardır,
Yoran, dokusunu bozanlara...
Ama asla "insan" kadar değildir,
Doğanın "atığı" kabul edilebilir düzeydedir
Kendi kendini onarabilir,
Dedim "beyit" için,
Zehir bize aittir, elimizle, dilimizle diye eklemek istedim,
Düşündürmeli şiir dediğin,
Tebrikler Alara Hanım...
İnsana özgü huyları doğaya yapıştırdım ama suçlu gece değil ben 'im:))
Teşekkür ederim değerlendirme için Mustafa bey..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta