Yorgun düşmüş iki kara zebani
Uykumun derinliklerinden geri dönüyor
Evet! O senli gecenin sonu...
Onsuzluk ve onluluk çizgisinin çizildiği
Nefesin ısınıp sonra dondurulduğu uyku...
Yağmur; kaçamağı seven su damlaları...
Yüzüne çarpan sonra boynundan süzülen
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Çok dağınık başlamışsın toparlayamadım ama şiirin ortasından itibaren finalini mükemmel hazırlamışsın. Bence vurucu final bütün şiiri ayakta tutan temel gibidir.Yani harika final, harika kurtarış ;) Ellerine sağlık.
Sevgimle
İbrahim Tolga Özsoy
karışık ve bunaltıcı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta