Gökyüzünün maviliğini kaplamış kara bulutlar
Ruhu kirlenmiş bir sürü insan fısıltısı, dışlarında şua var içlerinde karanlıklar...
İnsan olmanın erdeminden bi haber bir sürü zebani...
Ateşin halkı adeta, simalarda karanlığın parçaları, zilet sarıp kaplamış bedenleri...
İşte onlar kendi nefislerine zalimlik edenler...
Kazandıkları kötülüklerle kibirlenen zavallı yaratıklar
Yusuf’un nefsinde murat olmak isteyen nasipsiz nisalar,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta