nere baksam har har yanıyor...
yağmıyor artık kar.. kar donuyor...
sevdiğim dediğim yar.. yar oynuyor...
doğru söyleyen bar bar oluyor...
bu kuşak ze kuşağı...
alfabenin son uşağı...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok doğru tespitler.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Tebrik ediyorum.
çok teşekkür ederim...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta