Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
titredi ellerim, çekimser kaldım toplumdan
unutmak istedim...sarıldım şişeye..
acıları suçladım, irademi hiç sorgulamadım..
kalp kırdım,eziklik duydum,sindim köşeye...
yuvam dedim ama... hiç itina göstermedim.
geceleri çekti beni, çılgın eglenceler...
.terkettim sevdiklerimi bir daha görmedim.
artık yalınızım ızdırap veriyor geceler.............
Yaşam.. uçurumun kenarında dans etmenin riskini ve.. hazzını da sunar beraberinde.. hayat bu işteeeeee........Pişmanlık karamsarlık yok...tebrikler.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta