Gönül akşamında karanlığı yudumladım.
Dilimden akan sözlerin,garip çığlığında.
Kanayan gönülde yürek yarasını sardım.
Alevsiz közden tüten,islerin karanlığında.
Yollarında çadır kurup beklediğim sızılar.
Eserken kapımda ağlardı,hırçın rüzgarlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sessiz düşüncelerimle gezdiğim yollarda.
Haykırdım gönüllerin,ıslak kaldırımlarında
Sararmış yapraklara döndüm,ulu dallarda,
Acıları gördüm,aşkın düşen yapraklarında.
Acısız aşk yok...Tebrikler şiire. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta