___ZATI MÜFRET__İlk 133
Kainata ol diyenin özünden esmişim ben
Ördeklerle vak vak diyen Mevera yasasıyım
Yakup ile ağladıkça öz nagme sesmişim ben
Kelâmı kadimde mahki Zelhanın tasasıyım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta