Zât-ı Şahanelerine Şiiri - Esra Nizam

Size nasıl seslenmeli,
hangi kelâm ile kapınızı çalmalı,
hangi sıfat harikulâde varlığınıza denk düşerdi,
bilemedim.
.

Çırılçıplak bir samimiyetle
“Sevgili” deseydim, “Aziz Sevgili”
fazlaya kaçardım,eminim.
Mecburunuz olmuş kalbimi ifşa etmek
epey ahmakça gelecektir.
Müsterih olun,
haddim, kalbime kadardır.

.

Siz, aşığın dilini bilirsiniz.
Cesaretim,anlayış hikmetinizdendir.
Bağışlayın.

.

Size karşı duyduğum his,
benim payıma düşen en zarif aşktır.
Gönlünüz beni çağırmasa,
talihimde yazmasa adınız ne çıkar.
Kalbimin sizi tanıması en büyük nasibimdir.
Ne kelimelerim taşsın isterim,
ne kalbim inkâra mecbur kalsın.
Adınız, içimde bir lütuf gibi saklıdır.

.

Benim gibi bir divanenin kaleminden düşenler,
divanınıza yakışacak cevherlerden değildir elbet.
Ama keşke...
Zat-ı âlinizi yasakların koynundan,
kaosların gürültüsünden alabilsem.
Sevdayı unutmuş bakışların hoyratlığından gülüşünüzü,
lisan bilmeyen ağızlardan adınızı esirgeyebilsem.
Yorgunluğunuzu şiirlerin en derin yerinde
uykuya yatırsam,
mışıl mışıl.
Gönlüm, bu kadarıyla yetinirdi.

.

Aşkta eski usuldenim.
Kalpte olanı ilanla zayi edenlerden değilim.
Mısralarım, bir karşılık arzusunun kılıfı değil;
zinhar bir beklenti barınmıyor cümlelerimde.
Pür-cemâlinize değecek bir tebessümden
ötesinde gözüm yok.

.

Zât-ı şahanenize seslenişim:
“Biz mümkünlüğün en letâfetli hâliydik,”
olabilirdi ama “olmamalı” demenin
en zarif telaffuzu.

.

Zira dostluğunuz gönlüme şifa.
Muhabbet bahçenizin çiçekleri bana kâfidir.
Aşkınız boyumu aşsa dahi,
ben iki cihanda da çalamam kapınızı.

28Aralık2025
00.47