Min dîsa destpêkir û vegot xewna zarokan
zarokên wek min bedew
êşên di bedena minde zîl dayî
hatin avdan bi sebra Eyyub
em ranazên û xewnerojkan nabînin
em nabin wek zarokên bedew
ne ku nehate ceribandin ev ramana me,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta