Bir gün gelir de sorarsan beni
Gözlerimden düşen o sessiz teni—
Anla ki, yokluğun giydirildi bana,
Ve ben, seni değil;
seni severken öldürdüğüm hâli anımsarım arada.
Yüzün aklımda değil, izi kaldı tenimde,
Bir sözün var hâlâ, çınlar gecemde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta