Başı boş dolanır yılkı seneler
Gitmeyin demeye ar ediyorum
İçerden yandıkça dertli sineler
Dövdüğüm bağrımı zar ediyorum
Amber mi sızacak kara kömürden
Bakışı feriştah yürek demirden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta