Neylesin amayı gönüle o şifayı can aydınlık
Bilmedin putunu taşa vurmayı, sevap sandın
Sen ancak mürekkep yalayıp, nefsine kandın
Hadım etti Molla Kasım'a zannındaki ilahın
Bırakmadın inadı, tanrını terk edip dinini andın
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bir dostum suyun aksinde bana ; inanç da insanı kısıyor, kısıtlıyor, belli bir çerçevede hepsediyorsa, yaradılmışa yaradan gözü ile yani objektif gibi bakamıyorsa, inancını da aşamıyorsa kısır kalır demişti. İnsanı dünyada hapseden, ötelere sıçratmayan dünyada iken onu yakıt olarak kullanamıyan onun gayyasına düşer demişti.Bütün ilimleri bilen hatta yazan sen olabilirsin belki, ama Allahcayı bilemezsen gerçek yangınla başbaşasın diye de eklemişti. O dosta da selamlar olsun, bu dosta da.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta