Neylesin amayı gönüle o şifayı can aydınlık
Bilmedin putunu taşa vurmayı, sevap sandın
Sen ancak mürekkep yalayıp, nefsine kandın
Hadım etti Molla Kasım'a zannındaki ilahın
Bırakmadın inadı, tanrını terk edip dinini andın
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bir dostum suyun aksinde bana ; inanç da insanı kısıyor, kısıtlıyor, belli bir çerçevede hepsediyorsa, yaradılmışa yaradan gözü ile yani objektif gibi bakamıyorsa, inancını da aşamıyorsa kısır kalır demişti. İnsanı dünyada hapseden, ötelere sıçratmayan dünyada iken onu yakıt olarak kullanamıyan onun gayyasına düşer demişti.Bütün ilimleri bilen hatta yazan sen olabilirsin belki, ama Allahcayı bilemezsen gerçek yangınla başbaşasın diye de eklemişti. O dosta da selamlar olsun, bu dosta da.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta