Zan…
Zan…
Zan…
Aşk yücedir diyen dilde cellat oldu “zan."
Adımdan saklanan ruhumdu giyotine yatırılan.
Ay ve güneşin kavuşma vakti,
masumiyetimin boynunu vurdu “zan."
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta