Zanla patlayan balon Şiiri - Alican Cullaz

Beklentiyi putlaştıran bir ideal...
İdeale çivilendiğimde, pasa küsmüştü dünya.
Mücadeleye mıhlandığımda, üstüme örtülen kan ovasıydı;
Kadınlar ve "en"leri.
Keskin sirke dibinde paslanırdı, puslu ölümlerin.
Kimi seçse maskeli bir zamir,
Kimden gitse kaygılı bir sıfattı bekleyen.
Baltasını tebessümüyle bilerdi.
Kadınların gözlerinde bir put;
Görmekle dünyaya açılıverirdi.
Kimsesiz zamirler, her şeyiyle hiç olan sıfat kimliğine...
Yalnızken; geçmiş, gelecekten ileridir.
Tekrar eden bir intihardır döngüsel farklar.
Kendinden gidemeyen biri geçmişle asmış kendini,
Komşu evin hissiz bahçesinde.
Kırmızı reçeteliymiş yaşamak; haplardan orduları varmış kadınların.
Ana olmadan intihar eden bir olumlamaymış;
Etlerinde esnetilen anlam denizi.
Ben 2007 yılında, köyde inek güderken;
Bir Ramazan vakti, sahurda dedemi, ebemi ağlar gördüğüm gün...
Putları fark ettim.
Sonra kırıldım, bir ömür boyu.