I. Bir ırmak, dudağımın kıvrımında başlar,
Su değil, kelimelerin suskunluğu akar.
Sen ki toprağımda filizlenen ilk baharsın,
Kurbağaların yolu
Asfaltlı yollardan geçermiş Hivsima.
Soğuğu seven dağlarda,
Ceylanlar, Maviyi Vuran Adamlara,
Olağanüstü hal ilan edermiş
Ve ışıklar bir bir açılırmış
Bana, ilk cinayetimi soruyorlar Hivsima
İlk cinayetimi işlediğim zaman,
cinayet zaten işlenmişti
Solgun cesetleri süzüp,
ruhumu mitolojik bir atlasta infaz ettim
delala min hivsîma
Kulilka li dev çema
Te bi naz û delaliya
Dil kir wek derya xema




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!