Çoğul renklerin deryasından
Zambakların iklimine büyüyor çocuk
Çıplak bir yalnızlığa
Zambak! ..!
O bir yüzleşmedir
Çocucuğun kendi anlamlı ıslığıyla
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta