Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel bir şiir olmuş... kendinizi aştınız sayın İşcan...
slm çok beğendim bu yaşatan sonra bir el atmadığın şiir kalmıştı.onada el attın bakalım hayırlsı
çok sevdiyim kardeşlerimin acı kaybı bizim aileyi başta anneciyim olmak uzre hepimizi çok sarstı onun anısına yazdım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta