Zamanla unutulur,yaşanan elem keder
Bazan mutlu anları,bazan unutur gider
Bir mutluluk bir elem,işte böyle ömürler
Bir bulanık sel gibi,akar tükenir biter
Ak düşüpte saçlara,bükülünce o beller
Mazideki anılar,silinir birer birer
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta