Yaşımız büyüdükçe geçmişe “kader” diyoruz nedense.
Sanki dünlerimizden biz sorumlu değilmişiz gibi
Bugünü mantığa sığdırmışız yarını hayale
Ya geçmiş…
O ya çocukluktur ya gençliktir ya da kader
Bugüne dünsüz gelmiş gibi bazıları.
Bugün “biz” isek eğer dünkü “çocuk” sayesinde her şey
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta