Zamanın nabzın da Şiiri - Murat Ülkü

Zamanın nabzında bir sızı başlar,
Biri dünü özler, biri yarını bekler.
Göz kapaklarımda ağırlaşır yaşlar,
Hasret, her saniye ruhu kamçılar.

Özlemek; eski bir yaranın sızısı,
Bir koku, bir ses, bir yarım kalmışlık...
Alnımıza yazılmış hicran yazısı,
Işığı sönmüş bir odada yalnızlık.

Beklemek; zamanın paslı çarkında,
Gelmeyecek olanın yoluna bakmak.
Kendi yokluğunun bile farkında,
Erimiş bir mum gibi sessizce akmak.

Ne yana dönsem o sağır duvarlar,
Sanki gökyüzü de üstüme çöker.
İçimde dinmeyen fırtınalar var,
Suskunluk kalbime çiviler çakar.

Bir yanda sen varsın, bir gölge gibi,
Tutmaya çalıştıkça avuçtan kayan...
Bir yanda yol uzar, bir kuyu gibi,
Yürüdükçe ömrü sessizce soyan.

Düğümlenir boğazda her bir hece,
Özlem bir zehir, beklemek bir zindan.
Gündüzü olmayan o zifiri gece,
Geçer mi sanırsın, geçer mi candan?

Ne geri dönülür, ne ileri gidilir,
Araf’ta bir can bu; ne yaşar, ne ölür...
Özlem bekleyişe mühürlenince,
Nefes, bir bıçak gibi içeride bükülür.