Zaman bir nöbettir çoğu zaman
Bir uğrak, bir esirgenme
Bir kendini bekleyiş, bir sabır
Bir tahammüldür zaman
Çekilmez bir kadın dırdırıdır
Gürültüye dayanabilmektir zaman
Ön paletlerini kafanın üzerine süren
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta