Bir garip hüzün çöker ömrün ufkuna,
Sessiz çığlıklarla yankılanır ruhuma.
Zaman denen zalim, hoyrat bir rüzgâr,
Savurur hatıraları, bırakmaz bir an bile.
Gözyaşı, toprağa düşen solgun bir gül,
Her damlası, kalbime kazınmış bir mühür.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




"SAKIN, ZAMANA TA'N ETMEYİN! ZİRA ZAMAN DEMEK BEN DEMEKTİRV(ZAMAN BENİM EMRİME AMADE BİR KULUMDUR)" -Hadis-i Kudsi-
Zalim olan zaman değil, onun kıymetini takdir edip, hakkıyla değerlendirmeyen insanoğludur Muhammed bey.
Ne mutlu, zaman denen azim nimetin kıymetini takdir edip, onu manevi terakkisinde istimal eden mübarek kullara.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta