Zamanın Aşkı Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Zamanın Aşkı
Bir akşamüstüydü seni sevdim,
gökyüzü kızıla dönmüş, rüzgâr sessizdi.
Bir kuş geçiyordu uzaklardan,
adı gibi hüzünlüydü kanatları.
Ben seni o anda anladım;
her şeyin geçici olduğunu
ama sevmenin kalıcı.
Yıllar geçti,
aynı bankta oturmadık belki,
aynı gökyüzüne baktık yalnızca.
Ama bil ki,
aynı yıldızın altında ağladık ikimiz de.
Ölüm gelir mi bilmem ama seni düşününce
yaşamak kadar güzel oluyor bazen.
Zaman geçiyor, ellerimde bir çiçek,
gözlerimde senin adın.
Belki bir gün, bir sabah daha doğmaz bana
ama kalbimde hep senin ilk gülüşün kalır.
Aşk, işte budur belki zamanı yenen tek hatıra.
Aşk

Zamanın Aşkı
Bir akşamüstüydü seni sevdim,
gökyüzü kızıla dönmüş,
rüzgâr sessizdi.
Bir kuş geçiyordu uzaklardan,
adı gibi hüzünlüydü kanatları.
Ben seni o anda anladım;
her şeyin geçici olduğunu
ama sevmenin kalıcı.

Yıllar geçti,
aynı bankta oturmadık belki,
aynı gökyüzüne baktık yalnızca.
Ama bil ki,
aynı yıldızın altında güldük ikimiz de.

Yıllar geçti,
aynı bankta oturmadık belki,
aynı gökyüzüne baktık yalnızca.
Ama bil ki,
aynı yıldızın altında güldük ikimiz de.

Ölüm gelir mi bilmem,
ama seni düşününce
yaşamak kadar güzel oluyor bazen.
Zaman geçiyor,
ellerimde bir çiçek,
gözlerimde senin adın.
Belki bir gün,
bir sabah daha doğmaz bana,
ama kalbimde hep senin ilk gülüşün kalır.
Aşk,
işte budur belki,
zamanı yenen tek hatıra.

Yıllar geçti,
aynı bankta oturmadık belki,
aynı gökyüzüne baktık yalnızca.
Ama bil ki,
aynı yıldızın altında güldük ikimiz de.

Yıllar geçti,
aynı bankta oturmadık belki,
aynı gökyüzüne baktık yalnızca.
Ama bil ki,
aynı yıldızın altında güldük ikimiz de.
Aşk