Gözlerim ufukta saklanan bir uluma
Sarıldıkça uzaklaşan bir duyumsama
Sonra sesin
Sesindir beni yorgun mevsimlerden uyandıran
Avuçlarımda parmak izlerinin buğusu
Ve ateşe atılan bedenim
Ey dudaklarını sevdaya açmış ölümlü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta