Bir kum saatine hapsolmuş bedenim
Öyle bir hayat ki benimki;
Narin bir çınar ardına gizlenmeye çalışan,
Nefes aldıkça oksijensiz kalan...
Hapsolmuş, terkedilmiş bir ruh benimki;
Modası çoktaaan geçmiş bir kum saati belki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta