Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yalanla dolanla günler geçmiyor
aptal yok sözlerle karın doymuyor
her gün müjdelere kimse kanmıyor
insanca yaşamın zamanı geldi
tebriklerle
Geldi Ozanım...
Kadir, kıymet bilmeyen,
"Rabbena, hep bana" diyenlerden kurtulmanın,
Huzura ermenin vakti geldi...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta