İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
prenses , prens, şövalye üçlemesi...
işlevleri zaman içinde değişime uğramış şairin gözünde..
Prensesin omuzlarınsda artan bir yük var çekilen resimde.
bu kolayca anlaşılıyor şiirden..
Ama şu son üç dizenin göndermesi soru işaretinin zorlusu burada sanırım..
Ve şimdi şövalyede sıra
Tutar elinden prensesin
Teslim eder prense
Niçin acaba?
Kimbilir?
Kılıç kötülüğün elindeki prensese tutuşturulmuş sonunda.
(e) harfinin söylediği.
Bir şövalye gezinmektedir bir prensesin bulunduğu oralarda. Eh şövalyeler kahramandır.
Masalımız günümüzün masalıdır. E harfinin hüneriyle.
Şövalye uykuya yattı.
Prenses uyumadı, kötüleri kendi başarısıyla yendi. Hedefe yakın şövalye uyandı. Kurtarıcı kendisiymiş gibi tuttu prensesin elinden prense teslim etti.
Ey prens.. Neden farkına varmadın.
Zamane masalında prenslerin taçları sahte çünkü.
Bit pazarından alıyorlar. Şövalye başlıkları da hurdalıklardan.
Prensesin camdan ayakkabıları sıkar ayaklarını ve kanar topukları prensesin; prens bir korkaktır kan tutar kendisini..
Eskidendi bazılarının kahraman oluşu çoook eskiden, şimdi aşklar bile zorbaca..
Dedik ya ;
Şiir bir güzeldir ki sorma(yın) ne kadar;
Turuncu tenli bir kadına benzer..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta