Dost sandığın insan tutar kolundan,
Sarsılmaz güveni devirir gider.
Ne yapsan dönderir doğru yolundan,
Rotayı tersine çevirir gider.
Önce muhabbetle şefkatle bakar,
Çok yakın görünür, çokta fedakar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta