Ezilmek işkence yıllardır payıma düşen.
Olmadı fakir yoksulla bir lokma bölen.
Dost düşman oldu gelde insana güven.
Ağlayarak bahtsız olmuş kötü zamane.
Kalemi defteri tümünü ben çöpe attım.
Zulümle yaşamayı hayalimde yarattım.
Şiiirler yazdım bilmez dertlere battım.
Kalbimi fena kırdı benim kötü zamane.
Pas tutmuştur yürek altın yaldızlı boyalı.
Eylenmekle yaşamak maddiyete dayalı.
Ülkemde düzen bozuk geç oldu anlıyalı.
Vaktinden evvel beni çok yordu zamane.
Fehmi.
Düşündüm durdum ne yapsam nafile.
İnsanlık yaparım yinede raslarım gafile.
Hayatımı birleştirdim cahille bir saf ile.
Aldı yerlerden yere vurdu beni zamane.
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 17:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!