Zaman aynı zamandır, işleyen saatimde.
Ne kadranı değişti zaman denen döngünün,
Ne günleri kısaldı yarım kalan ömrümün.
Tortusu kaldı anın eskiyen benimde.
Mevsimler bir gün gibi geçiyor takvimlerden.
Metreler düşer gibi adımlık santimlerden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta